بسم الله الرحمن الرحیم تاریخ این سرزمین، با نامِ بلندِ پیشوایی گره خورده است که در طوفانهای سهمگینِ روزگار، حکیمانه کشتی انقلاب را به ساحل عزت راند؛ رهبری صبور و استوار که در دهههای پرحادثه، با تکیه بر ایمانِ راسخ و بصیرتی نافذ، ملت ایران را از گردنههای پرخطر عبور داد و پرچم استقلال […]
بسم الله الرحمن الرحیم
تاریخ این سرزمین، با نامِ بلندِ پیشوایی گره خورده است که در طوفانهای سهمگینِ روزگار، حکیمانه کشتی انقلاب را به ساحل عزت راند؛ رهبری صبور و استوار که در دهههای پرحادثه، با تکیه بر ایمانِ راسخ و بصیرتی نافذ، ملت ایران را از گردنههای پرخطر عبور داد و پرچم استقلال و کرامت را برافراشته نگاه داشت.
شهید آیتالله سید علی حسینی خامنهای، نه فقط یک رهبر، که نمادِ زندهی «مقاومت» و «استقامت» در برابرِ جبههی باطل بود. او با اندیشهای روشن، مدیریتی الهیمحور و نگاهی نافذ به افقهای تمدن نوین اسلامی، جانهای خسته را امید بخشید، ارادههای سست را فولادین کرد و به این ملت آموخت که عزت، محصولِ ایثار است و استقلال، تنها در سایهی بصیرت و مقاومتِ بیامان معنا مییابد.
امروز، نامِ او رمزِ ایستادگی در برابر ستمگران و فریادِ رسای مظلومان است. او که در تمامِ سالهای پرمخاطره، چون کوهی استوار در برابر تهاجمِ دشمنان و جنگِ نرمِ بدخواهان ایستاد، میراثی از آگاهی و بصیرت برای نسلهای آینده به یادگار نهاد.
این مراسم، تنها یک وداع نیست؛ بلکه تجدید عهدی است سرخ و حماسی با راه و آرمانی که با خونِ پاک شهیدان آبیاری شده است. امروز، ما در پیشگاه تاریخ ایستادهایم تا بگوییم: ای پیشوای حکیم، اندیشههای تو قطبنمای حرکتِ این امت خواهد بود.
ما با این میراث بزرگ، پیمان میبندیم که راهِ عزت، استقلال و مقاومت را با صلابت ادامه دهیم. پرچمی که با خونِ دل و مجاهدتِ شبانهروزی برافراشته شده است، هرگز بر زمین نخواهد ماند؛ چرا که این راه، راهِ حقیقت است و حقیقت، هرگز خاموششدنی نیست.
راهت ادامه دارد، ای مقتدای بصیرت و جهاد.
علی گل افشانی، مدرس دانشگاه
دیدگاهتان را بنویسید