پنجشنبه / ۲۵ تیر / ۱۴۰۵ Thursday / 16 July / 2026
×

بسم الله الرحمن الرحیم   قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ    آیین تشییع جان و دل و قلب و روح ملت ایران، در تهران قم نجف کربلا و مشهد مقدس برگزار شد؛ آنان که باید می دیدند که چه شده است، دیدند و […]

حسین جوادی: یک وداع و چند پیام
  • کد نوشته: 4466
  • تیر ۱۹, ۱۴۰۵
  • بدون دیدگاه
  • بسم الله الرحمن الرحیم

     

    قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ 

     

    آیین تشییع جان و دل و قلب و روح ملت ایران، در تهران قم نجف کربلا و مشهد مقدس برگزار شد؛ آنان که باید می دیدند که چه شده است، دیدند و آنان که نمی‌خواهند ببینند هرگز این توفیق را به دست نخواهند آورد کسانی که چشمشان را بر حقیقت همیشه بسته‌اند و کورکورانه جریان مقدس جمهوری اسلامی، رهبری دایانه این مرد بزرگ شخصیت و منش و کرامت این مرد خدایی را هرگز ندیده‌اند و نمی‌خواهند ببینند.

     

    چه بسیار آدم‌هایی که در دل تهران، در دل قم، در دل مشهد و در دل ایران این عظمت و بزرگی را ندیدند و چه بسیار انسان‌هایی در اقصی نقاط خاورمیانه و خاور دور بزرگی و عظمت این مرد را حس کردند لمس کردند و با آن زندگی کردند.

     

    چه بسا افراد جاهل، ناآگاه و مغرضی که در داخل کشور از شهادت این مرد بزرگ صالح الهی خندیدند و قهقهه زدند و چه انسان‌های آزاده ، فهیم و باشعوری که در خارج از کشور سوختند و آتش گرفتند از این فراق.

     

    اما هرچه بود این تشییع یک مراسم و آیین عادی نبود یک فرهنگ بود یک انقلاب بود یک دگرگونی عظیم اجتماعی بود و تاثیر خودش را گذاشت و می‌گذارد.

     

    اگر در شهر به شهر ایران این تشییع می‌گشت و می گشت تمام مردم به خیابان می‌آمدند خود را به سیل جمعیت می‌زدند می ‌سوختند از این غم و فریاد برمی‌آوردند تا ادای دینی کرده باشند به این مرد بزرگ عظیم‌الشأن.

     

    مردم عزیز و دوست داشتنی و بی‌نظیر با تمام مشکلات همه جوره پای نظام و مخصوصاً پا در رکاب این مرد الهی بودند با حرف‌هایش آرام می‌شدند با سخنرانی‌هایش همراه می‌شدند با نفس‌هایش زندگی می‌کردند و این روزها با تشییع حماسه ای ، او را بدرقه‌ای تلخ کردند.

     

    این ملت این عزم، این اراده، این مقاومت، این ایستادگی و این عظمت را از این مرد میراث بردند و چه میراث ارزشمندی و جای تاسف اینکه عده‌ای از این میراث فرهنگی محروم ماندند و خود را دور کردند.

     

    آنچه که این ملت را از این به بعد می‌سوزاند عدم توجه به خونخواهی است عدم توجه به انتقام است حداقل انتظار این مردم این است که عاملین این فاجعه بزرگ انسانی باید به سزای عمل خود برسند.

     

    این تشییع عظیم چند پیام داشت برای همه، برای مردان دیپلماسی، برای جان برکفان میدان، برای حماسه سازان خیابان برای مردم دنیا برای جهانخواران برای استکبار جهانی امید برای دوستان پیام مهر و محبت و مهربانی و برای دشمنان خشم و غصب و نفرت.

     

    تو را ای همه هستی ایران و ایرانیان تو را ای همه وجود انسان‌های آزاده و آزادی‌خواه جهان به خدا می‌سپاریم و رحمت الهی و درود الهی را نثارت می‌کنیم.

     

    حسین جوادی، فعال فرهنگی اجتماعی

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *