بسم الله الرحمن الرحیم آنچه در کربلا در مدت کوتاه رقم خورد ابعادی به بلندای تاریخ داشت، هر رویداد آن چراغ راهی، برای عزتمندی آزاد مردان عالم برافروخت. کربلا صحنهای بود که در آن انسان، هر دو ظرفیت وجودی خود را به نمایش گذاشت. در یک سو، بلندترین قلههای ایمان، ایثار، وفاداری و […]
بسم الله الرحمن الرحیم
آنچه در کربلا در مدت کوتاه رقم خورد ابعادی به بلندای تاریخ داشت، هر رویداد آن چراغ راهی، برای عزتمندی آزاد مردان عالم برافروخت.
کربلا صحنهای بود که در آن انسان، هر دو ظرفیت وجودی خود را به نمایش گذاشت. در یک سو، بلندترین قلههای ایمان، ایثار، وفاداری و عزت انسانی جلوهگر شد و در سوی دیگر، تلخترین جلوههای سقوط انسان؛ تحریف ،دنیا طلبی ، سقوط اخلاقی ، بستن آب بر کودکان و زنان تا آتش زدن خیمهها، هتک حرمت، کینهورزی و قساوت.
آنچه تاریخ بشر در طول قرنها به صورت پراکنده از فضیلتها و رذیلتها تجربه کرده بود، در کربلا به شکلی ماندگار در برابر دیدگان تاریخ قرار گرفت. تا آیینه ای باشد که انسان هم می تواند در بلند ترین قله کرامت و هم تاریک ترین دره انحطاط خویش را در آن مشاهده کند.
از همین رو، محرم و واقعه کربلا فقط یک دهه در دل تاریخ نیست؛ یک مکتب انسانشناسی، هویتسازی و عزتآفرینی برای بشر است.
کربلا میدان تقابل حق و باطل بود، اما نه آنگونه که بعضی از ما تصور می کنیم که مردم حق را نمی شناختند. بسیاری از مردم آن روزگار، حسین(ع) را میشناختند، مشکل آنان ناآگاهی نبود، بلکه ناتوانی در انتخاب و ایستادگی بود.
در کربلا همه افراد حقیقت را انکار نمی کردند بسیاری شناخت نسبت به حقیقت ماجرا داشتند اما هزینه ایستادن پای حق را نمی پذیرفتند.
در میان ستارگان درخشان این حماسه، حضرت عباس(ع) هم حق را شناخته و هم تا آخرین نفس پای آن ایستاد، و علمداری کرد، امان نامه ها ،پیشنهاد ها و منفعت ها در او اثری نداشت . او علمداری با وفاداری آگاهانه، غیرت مسئولانه و بصیرتی بود ،که در میان غبار فتنه و تحریف، راه حق را گم نکرد.
عباس(ع) پرچمدار وفاداری به حقیقت در روزگاری که بسیاری منافع را بر اصول ترجیح میدهند، عباس(ع) نشان داد که وفاداری به آرمان، تا پای جان معنا پیدا میکند، نه تا مرز منفعت.
عباس(ع) فرماندهای که خود را محور نمیدید او قهرمان میدان بود، اما همه عظمتش را در تبعیت از امام زمان خویش معنا کرد. این درس بزرگی برای مسئولان، نخبگان و فعالان اجتماعی امروز است.
عباس(ع) تشنهای که آب ننوشید کربلا فقط روایت تشنگی نیست؛ روایت غلبه ارزش بر خواهش است. جامعهای که نتواند بر خواستههای کوتاهمدت خود غلبه کند، آیندهای بلندمدت نخواهد ساخت.
امروز نیز جامعه ما بیش از هر زمان به مکتب عباس(ع) نیاز دارد؛ در روزگاری که جنگ روایتها جای جنگ شمشیرها را گرفته است، در روزگاری که حقیقت گاه در میان هیاهو و تحریف پنهان میشود، و در روزگاری که بسیاری حق را میشناسند اما هزینه ایستادن بر آن را نمیپذیرند.
امروز هم کربلا ادامه دارد، عباس(ع) یادآور این حقیقت جاودانه است که عزت انسان نه در قدرت و ثروت، بلکه در شناخت حق، وفاداری به آن و ایستادگی بر سر پیمان خویش معنا مییابد.
سلام بر علمدار کربلا؛ مردی که دستانش را از دست داد، اما پرچم حقیقت را بر زمین نگذاشت. و یکی از درخشان ترین جلوه های عظمت انسانی را برای همیشه در حافظه تاریخ به یادگار گذاشت تا انسان شرمنده روایت های تاریخ نباشد
تیمورداداشی آبکسری، فعال اجتماعی و شهری
دیدگاهتان را بنویسید