بسم‌الله الرحمن الرحیم زندگی سرباز، درس ازخودگذشتگی و جلوه‌ای از ایمان، ایثار و شهادت است. امروز که این یادداشت را می‌نویسم، شاید سربازی در برج دیدبانی، در دورترین نقطه مرزی ایران عزیزمان، مشغول خدمت و پاسداری از مام میهن باشد. به‌راستی، باید درس ازخودگذشتگی را از سربازان آموخت؛ آنان که نه برای نام […]
بسم‌الله الرحمن الرحیم
زندگی سرباز، درس ازخودگذشتگی و جلوه‌ای از ایمان، ایثار و شهادت است.
امروز که این یادداشت را می‌نویسم، شاید سربازی در برج دیدبانی، در دورترین نقطه مرزی ایران عزیزمان، مشغول خدمت و پاسداری از مام میهن باشد. به‌راستی، باید درس ازخودگذشتگی را از سربازان آموخت؛ آنان که نه برای نام و نشان، بلکه با ایمان و تعهد، لباس خدمت بر تن کرده‌اند و بی‌هیچ چشمداشتی از مرزهای این سرزمین پاسداری می‌کنند.
معتقدم تا زمانی که ایران عزیز، دلاوران سرو قامت و رشیدی چون سربازان خود را در آغوش دارد، هرگز در برابر اهریمنان خارجی سر خم نخواهد کرد.
زندگی یک سرباز، تبلور ایمان است؛ ایمان به روزی که این مرز پرگهر، میعادگاه شهیدان گلگون‌کفن انقلاب اسلامی، به چنان جایگاهی از اقتدار و توانمندی برسد که هیچ بیگانه‌ای جرئت نکند با نگاهی از سر طمع به این سرزمین بنگرد.
امروز من نیز یک سربازم؛ سربازی با امیدی در دل و اعتقادی راسخ به پروردگاری که سمیع، بصیر و مهربان است.
من نیز به تأسی از امام شهیدم، حضرت آیت‌الله سیدعلی حسینی خامنه‌ای (قدس‌الله نفسه الزکیه)، می‌گویم: جان ناقابلی دارم و اندک آبرویی که هر دو را در راه اسلام و اعتلای و امنیت کشورم فدا خواهم کرد. جز رضای خداوند خواسته‌ای ندارم و جز امنیت و آرامش کشورم، دغدغه‌ای در دل نمی‌پرورانم.
جان ناقابلم را به ساحت مقدس و ملکوتی حضرت ولی‌عصر (عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف) تقدیم می‌کنم و آرزو دارم در یوم‌الجزا، به خواست قادر متعال، مشمول عنایت و دستگیری آن حضرت قرار گیرم.
ما همه روزی از این جهان رخت برخواهیم بست و هر یک سرنوشتی خواهیم داشت؛ اما آرزوی من این است که پایان زندگی‌ام نیز در مسیر خدمت و سربازی در رکاب حضرت ولی‌عصر (عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف) رقم بخورد.
علیرضا نصیریان، سرباز ولایت و مدیرمسئول پایگاه خبری صبح مازندران
میز خدمت قضایی و طرح «هر مسجد، یک حقوقدان» در مسجد جوادیه ساری برگزار شد
دیدگاهتان را بنویسید